Próby srebrnej biżuterii

W Polsce i Europie bardzo rzadko srebrną biżuterię wyrabia się z czystego metalu tak zwanego Fine silver. Ten fakt spowodowany jest tym, że srebro należy do wyjątkowo miękkich i podatnych na działania zewnętrzne metali, który w skali Mohsa osiąga wartość 3. Aby poprawić odporność tego metalu na ewentualne stłuczenia, odkształcenia, podrapania czy wygięcia do wyrobu biżuterii stosuje się stop metali, który w głównej mierze uwzględnia metal szlachetny – taki jak srebro oraz inne metale, których zadaniem jest zasadnicze zwiększenie odporności tego kruszcu na działania czynników zewnętrznych. Zawartość czystego metalu szlachetnego w stopie oznacza się w Europie mianem próby. Im większa jest owa próba, tym bardziej wartościowy jest stop, ponieważ zawiera większy odsetek metalu szlachetnego. Aby dokładniej określić zawartość kruszcu w stopie wartość próby podaje się w częściach tysięcznych – i tak w najwyższej próbie (poza czystym srebrem określanym próbą 999), jaką jest 925, 92,5 % stanowi czyste srebro a pozostałe 7,5% inne metale (w biżuterii najczęściej stosuje się miedź, która nie zaburza barwy srebra, ale za to nadaje mu właściwą twardość i trwałość, nie zabierając jednocześnie plastyczności niezbędnej przy wykonywaniu wyrobów artystycznych). Na rynku można także spotkać inne próby srebra (875, 830, 800), które mają mniejszy odsetek czystego srebra w stopie.