Cechowanie srebrnej biżuterii

Każdy wyrób wykonany ze srebra, zgodnie z prawodawstwem polskim, który waży 5 i więcej gram podlega cechowaniu – czyli obowiązkowi wybicia na nim próby. Takie znakowanie przedmiotów, w tym biżuterii wykonanej z tego metalu szlachetnego, zapewnia odpowiednią jakość stopu czyli właściwą proporcję wykorzystanych metali. W Polsce obowiązuje pięć podstawowych prób srebra, które potwierdzone są przez Urząd Probierczy. Są to próba 999 oznaczająca czyste srebro, próba 925, 875, 830 oraz 800. Cztery ostatnie próby określają zawartość kruszcu w stopie metali w wartościach tysięcznych – i tak na przykład próba 925 mówi o tym, że w danym elemencie biżuteryjnym jest 92,5
% srebra. Pozostałą część – to znaczy 7,5% stanowi inny metal – zazwyczaj jest to miedź, która nie przekłamuje prawdziwego koloru kruszcu. Bardzo rzadko w produktach biżuteryjnych wykorzystywane jest czyste srebro, ponieważ metal ten charakteryzuje się dużą miękkością i podatnością na działanie czynników zewnętrznych. Wykorzystanie stopu metali gwarantuje, że wyroby jubilerskie będą trwalsze i bardziej odporne na odkształcenia, zgniecenia, rysowanie i inne. Oprócz wybitych cyfr oznaczających próbę biżuteria, w zależności od kraju z jakiego pochodzi, może być także oznaczona cechą wybitą w urzędzie probierczym oraz oznaczona tak zwanym imiennikiem, czyli znakiem artysty, który daną rzecz wykonał.